El-Evvel, başlangıcı olmayan; her şeyden önce var olandır. Bütün ‘ilk’ler O’nun ‘ilk’sizliğine dayanır; varlığın başı, Allah’ın varlığıyla anlam kazanır. Evvel ismi, varoluşun kaynağına saygıyı ve başlangıçları doğru yapma hassasiyetini öğretir.
Evvel ismine iman eden kul, işlerini besmeleyle başlatır; niyetini Allah’ın rızasına bağlar. Doğru başlangıç, doğru istikametin yarısıdır; başlangıçtaki ihlas, sürecin bereketini belirler.
Kur’an’da “El-Evvel” İsminin Geçtiği Bazı Ayetler
Hadîd Suresi, 3. Ayet
“O evveldir, âhirdir, zâhirdir, bâtındır.”
Allah’ın zaman ve mekân üstü oluşu, dört sıfatın birlikte zikriyle kapsamlı bir tevhid ufku çizer.
Kasas Suresi, 70. Ayet
“Evvel de hamd O’nundur.”
Başlangıcın şükürle anılması emredilerek hamdin varoluşun ilk bilinci olduğu öğretilir.
Fâtiha Suresi, 2. Ayet
“Hamd âlemlerin Rabbine.”
Tüm hamdin Rabb’e ait olduğu bildirildiği için her başlangıcın hamd ile yapılması tavsiye edilir.
Yâsîn Suresi, 82. Ayet
“Ol der, oluverir.”
Başlatan emrin kudreti, yaratmanın Allah’ın kelâmına bağlı sürat ve kesinlikle gerçekleştiğini gösterir.
En’âm Suresi, 102. Ayet
“Her şeyin yaratıcısı Allah’tır.”
Başlangıcın kaynağının Allah olduğu, yaratmanın bütünüyle O’na ait olduğu açıkça ifade edilir.