El-Vâhid, zatında, sıfatlarında ve fiillerinde tek olandır. Tevhid, hayatı parçalanmışlıktan ve iç çelişkilerden kurtarır; kulluğun yönünü berraklaştırır. Vahdaniyet, ibadetin yalnız Allah’a tahsisini ve değerlerde bölünmez sadakati emreder.
Vâhid ismine iman eden kul, kulluğunu bölmez; ibadet, ahlak ve hedeflerinde bütünlük kurar. Çatışan kimlikler Vâhid’e yönelişle uyum bulur; insan içten dışa aynı kişi olur; bu birlik, huzurun anahtarıdır.
Kur’an’da “El-Vâhid” İsminin Geçtiği Bazı Ayetler
Yûsuf Suresi, 39. Ayet
“Allah el-Vâhid ve el-Kahhâr’dır.”
Birlik ve kahhâriyetin birlikte zikri, ilahlığın ortaksız ve kudretinin mutlak olduğunu delillendirir.
Ra’d Suresi, 16. Ayet
“Allah Vâhid’dir, Kahhâr’dır.”
Tevhidin, Allah’ın galip ve üstün kudretiyle birlikte düşünülmesi gerektiği hatırlatılır.
Sâffât Suresi, 4. Ayet
“Sizin ilahınız bir tek ilahtır.”
İlahlığın birlik vasfı vurgulanarak kulluğun tek merkeze bağlanması istenir.
Bakara Suresi, 163. Ayet
“İlahınız bir tek ilahtır.”
Aynı hakikat tekrar edilerek ibadetin sadece Allah’a tahsis edilmesi gerektiği pekiştirilir.
Sâd Suresi, 65. Ayet
“Benim ilahım Allah’tır; Vâhid ve Kahhâr.”
Peygamberî ikrar, tevhidin kalbî ve dilsel bir sözleşme olduğunu vurgular.