El-Kayyûm, varlığı ve düzeni ayakta tutan; her şeyi yöneten ve sürdürendir. Kâinatın devamlılığı, Kayyûm tecellisinin kesintisiz inayetidir. O, her an bir iştedir; yaratılışın akışı O’nun idaresiyle yürür. Kayyûm ismi, yalnız ‘ilk hareket ettirici’ fikrini değil, anbean müdahale eden, koruyan ve idare eden bir Rab tasavvurunu yerleştirir.
Kayyûm ismine iman eden kul, hayat düzenini adalet, emanet ve tutarlılıkla ayakta tutmaya çalışır. Süreklilik küçük ama istikrarlı adımlarla kurulur; dağınıklık, Kayyûm’a dayanma bilinciyle toparlanır. Öncelikler berraklaşır; ibadet, çalışma ve ilişkiler sürdürülebilir bir dengeye kavuşur.
Kur’an’da “El-Kayyûm” İsminin Geçtiği Bazı Ayetler
Bakara Suresi, 255. Ayet
“El-Hayyü’l-Kayyûm.”
Hayat ve kayyûmiyetin birlikteliği, Allah’ın kâinata süreklilik veren otoritesini akidevi çerçevede tasdik eder.
Âl-i İmrân Suresi, 2. Ayet
“Allah’tan başka ilah yoktur, El-Hayyü’l-Kayyûm.”
Tevhidin ilanı, Allah’ın diri ve ayakta tutan oluşuyla desteklenerek kulluğun yönü belirlenir.
Tâhâ Suresi, 111. Ayet
“El-Hayyü’l-Kayyûm’a boyun eğildi.”
Kıyamet sahnesinde mutlak otoriteye teslimiyet, Kayyûmiyetin nihai tecellisi olarak anlatılır.
Hûd Suresi, 56. Ayet
“Rabbim her canlının perçeminden tutandır.”
Her canlının idaresinin Allah’ın kudretinde olduğu, Kayyûm isminin etkili bir teşbihle pekiştirildiği beyan edilir.
Mülk Suresi, 15. Ayet
“Yeryüzünü size boyun eğdiren O’dur.”
Dünya düzeninin ve beşerî imkânların Allah’ın kayyûmiyeti sayesinde insanın kullanımına açıldığı hatırlatılır.