El-Mümît, hayatı sona erdiren, ölümü takdir edendir. Ölüm, yokluk değil; bir geçiş, bir buluşma ve bir hesap kapısıdır. Mümît’in takdiriyle ölüm, hayatı ciddiye aldıran bir uyarı ve ebedî hayata hazırlığın başlangıcıdır.
Mümît ismine iman eden kul, tehir hastalığını bırakır ve vakti kıymetli bilir. Ölüm bilinci lezzetleri acılaştırmaz; onlara ölçü ve anlam kazandırır. Hazırlık, korkuyu rahmete çevirir; kul, iyilikte acele eder.
Kur’an’da “El-Mümît” İsminin Geçtiği Bazı Ayetler
Mülk Suresi, 2. Ayet
“Hanginizin daha güzel amel edeceğini denemek için ölümü ve hayatı yarattı.”
Ölüm ve hayatın imtihan amacıyla yaratıldığı, amelin kalitesinin belirleyici olduğu açıklanır.
Zümer Suresi, 42. Ayet
“Allah, ölenin ruhunu alır.”
Teveffî olayı, ruhun alınmasının ilahî bir tasarruf olduğunu vurgular.
Bakara Suresi, 258. Ayet
“Allah diriltir ve öldürür.”
Hayat ve ölüm üzerinde tek tasarruf sahibinin Allah olduğu tekrar edilerek tevhid güçlendirilir.
Âl-i İmrân Suresi, 145. Ayet
“Hiç kimse Allah’ın izni olmadan ölemez.”
Ecelin ilahî izinle tayin edildiği ve ölümün kazaya bağlı bir hakikat olduğu bildirilir.
A’râf Suresi, 34. Ayet
“Her ümmet için bir ecel vardır.”
Toplulukların dahi bir eceli olduğu, tarihî akışın ilahî ölçüyle yürüdüğü hatırlatılır.