El-Halîm, acele etmeyen, mühlet veren, yumuşak muamele eden demektir. İlâhî hilim, günaha hemen ceza vermek yerine kulun düşünmesine, dönmesine ve ıslahına fırsat tanır. Bu tavır, adaletin en faydalı zamanda ve biçimde tecelli etmesidir.
Halîm ismini bilen kul, öfkesini yutar, ölçülü tepki verir, eğitici ve onarıcı bir dil kullanır. Hataları büyütmek yerine ders çıkarır; kin tutmak yerine hakkı gözetir. Hilim, zayıflık değil; güçlü bir iradenin merhametle birleşmesidir ve toplumsal barışın yapı taşıdır.
Kur’an’da “El-Halîm” İsminin Geçtiği Bazı Ayetler
Bakara Suresi, 225. Ayet
“Allah halîmdir, gafûrdur.”
Allah’ın yeminlerdeki maksadı dikkate alması, hilmin mağfiretle birlikte kullara kolaylık olarak tecelli ettiğini gösterir.
Nahl Suresi, 61. Ayet
“İnsanları zulümleri yüzünden cezalandırsaydı...”
Ayet, dünyada cezalandırmanın ertelenmesinin ilahî rahmet ve hilmin bir tecellisi olduğunu düşündürür.
İsrâ Suresi, 44. Ayet
“O halîmdir, gafûrdur.”
Tesbihin evrenselliği içinde Allah’ın hilminin de evrensel bir rahmet olarak sürdüğü vurgulanır.
Hac Suresi, 59. Ayet
“Allah alîm ve halîmdir.”
İlim ve hilmin beraberliği, cezanın ve ödülün hikmetle ertelenmesini ve verilmesini açıklar.
Ahzâb Suresi, 51. Ayet
“Allah bilendir, halîmdir.”
İlahi nezaket ve ölçü, peygamber hayatındaki düzenlemeler bağlamında hilmin bir eğitim yöntemi olduğunu gösterir.